Συγγραφική Λογοτεχνία από τη Γεωργία Κατσιώρα

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Αφορά τον διαγωνισμό της ομάδας των Ελλήνων Ποιητών Με κατηγορία "Photo@Poem, Contests by Admin".

Ετούτη δω την ώρα, την κρίσιμη στιγμή.
Για ψήφο θα μιλήσω αγαπητοί θνητοί.
Πολίτες που στο ταπεινό μυαλό, σας πήραν το κεφάλι!
Κι όσοι απλά το έχετε, η ψήφος το χει πάρει!
Μαυραγορίτες ως γνωστοί, εθνικιστές και λυτρωτές.
Σας έκαναν εμφάνιση, εδώ και χρόνια τώρα!
Τη σήμερον ημέρα, πήρα το θάρρος μόνη μου.
Γιατί αγαπώ τη χώρα και δράση θέλω τώρα!
Από μικρή φόβους δεν είχα.
Τύψεις δεν τύφλωναν επίσημους μανδύες. 
Και φόρεμα ειλικρίνειας φόραγα για να βγω.
Την άνοιξη απ τα μάτια μου, σε σας θα μεταφέρω.
Γι αυτό μπροστά σας στάθηκα, με το τρανό μου σθένος.
Το λόγο μου θα επικαλεστώ ,κι στον ταλαίπωρο λαό.
Με τόλμη και ευθύτητα. 
Ήρθε η στιγμή να παρουσιαστώ!
Μ ονόμασαν Μεγαλόψυχη
Εδώ και χρόνια τώρα..
Σ αυτήν τη χώρα κατοικώ.
Αυτήν που δόξασαν πολλοί..
Και σύννεφα στον ουρανό, μας έκρυψαν τον ήλιο!
Αυτόν που πλούτο χάρισε, σ αρχαίους βασιλιάδες!
Κι αυτή τη χώρα έκανε, απανταχού γνωστή!
Προσκάλεσμα σας έστειλα σαν ταπεινή πολιτικός
Που θέλησε να φέρει ελπίδα κι όνειρα ξανά.
Μέσα από το διαγωνισμό..
Σε όσους μας τ έκλεψαν! 
Συγχώρεση ζητάμε και θέλουμε κάποια στιγμή ,μπροστά μας να κοιτάμε!
Δεν είμαι η θεά της λύτρωσης, καλά τα παραμύθια.
Μα για ν έχεις αίσιο τέλος στο σκοπό, απ την αρχή θα ξεκινάς μ οργάνωση μεγάλη.
Με το σκοπό και την ευχή,
Με πράξεις για δοξάρι!
Και με κοντάρι σύνεσης,ελπίδα για ειρήνη.
Και στο σκαλί του λόγου μου, με πράξεις θα ανέβω. .
Και με παράδειγμα πνοής, το μήνυμα θα φέρω.
Σ αυτούς που λένε, πως κυβέρνησαν και λύτρωσαν τη χώρα!
Θα πρότεινα να ξεπλυθούν,γιατί κοιμούνται ακόμα!
Και τα καλάμια που καβάλησαν,αυτοί να παρατήσουν.
Κι αφού σκεφτούν τα λάθη τους, να τα εξαφανίσουν!
Σαν έρθουν στην πορεία μου, συνοδοιπόροι με το νου, την πείρα και τη γνώση.
Και με σκυτάλη γητευτή, σανδάλια θα φορέσω!
Με του Ερμή μεταφορά, το μήνυμα να δώσω !
Τις νίκες του Αλέξανδρου, εμπειρικά να φέρουμε!
Με συνεργάτες που ονειρεύονται, έχοντας χάρτη στην ελπίδα!
Και τη γαλήνη στο λαό, ήρεμα θα χαρίσουν!
Γιατί κανείς δεν κέρδισε, χωρίς ομαδικότητα. 
Ομόνοια στο πνεύμα.
Με ταπεινό το βλέμμα ,χωρίς εγωισμούς.
Να οργώσουν τις δουλειές, και πλούτο να μας φέρουν. 
Δικαιοσύνη θα ζητήσουμε απ όλους τους προδότες!
Αγόρευσή στον λόγο μου, που πράξεις τον ακολουθούν.
Εμπιστοσύνη απ το λαό,
Με ψήφο θα ζητήσω, αυτόν που φόβος σκέπασε τα τελευταία χρόνια.
Αυτόν που το ζυγό της λησμονιάς..
Μαχαίρι σαν τον λάβωσε..
Τα στήθη του αιμάτωσαν και
Πάει να πεθάνει !
Αγαπητοί μου άγνωστοι..
Πολίτες που είστε διάσημοι και άλλοι πάλι άσημοι.
Εσείς  που ζείτε μες το ψέμα, και σεις ακόμη που παραμένετε ειλικρινείς! 
Άνθρωποι ήμαστε όλοι, πλούσιοι και φτωχοί!
Τη σήμερον ημέρα, στάθηκα εδώ μπροστά.
Να μεταδώσω λόγο για ύπαρξη στη Σκέψη και στην πολιτική!
Είμαι εδώ να σας γνωρίσω , να σας δω και να σας ζήσω !
Είμαι μία από σας, πρακτική μα και καλότροπη.
Γιατί το σημαντικό, έχει φωνή κι όχι μόνο μια εικόνα.
Έχει πράξεις κι όχι μόνο λέγειν.
Δεν είναι πασαρέλα κουστουμιών ,τα κορμιά των άνεργων!
Κι όταν πουλάς την ομορφιά, κάνοντας εικονικά χιλιόμετρα.
Είσαι απλά ο ρήτορας!
Πλάι στο γαϊδούρι σου,που μ ένα ίππο  κλώτσαγε
Και θέλησε  πολλούς..
Οδηγούς και Στρατηλάτες,που τον πόλεμο θυμίζουν
Σ ένα χάρτη που δεν ξέρουν,τον βαδίζουν δίχως λόγο και αφορμή.
Για να λεν πως κάτι κάνουν..
Μα στο τέλος καμιά διαδρομή,δεν τους φάνηκε σωστή.
Τη βοήθεια τη θέλουν ,όσοι στα τυφλά βαδίζουν .
Με μομφή και θαρραλέα,στη βοσκή θα βρουν τα ζώα.
Τα λιβάδια θα χαράξουν, για να φτιάξουν πυλωτές!
Γιατί τούτη δω η χώρα σαν κοπάδι τριγυρνάει, κι ένας ήχος με καλεί.
Τη στολή μου να φορώ,γυναίκα καβαλάρη να ντυθώ, σαν τρανή πολιτικός!
Μα σε όσους με γνωρίζουν ,κι όσους λένε απλά με ξέρουν
Σημασία δεν έχει μόνο ,που χρωστάς,
Αλλά κι αν θες με την αράδα σου, να πας.
Μα  στα χρόνια που έχεις μάθει,τα παιχνίδια της ζωής..
Ξέρεις το μεγάλο βήμα ,το χουν κάνει όσοι φαίνονται χαζοί!
Νιώθω παλικάρι,με ψυχή μαργαριτάρι.
Έχω ένα τρανό σανδάλι,γυναικεία νου και γνώση .
Και σ αυτούς που με πιστεύουν και τη ψήφο τους χαρίσουν
Θα ρθω για να τους δωρίσω ,ότι είχανε χαμένο
Και καρδιά μικρού παιδιού.


Υ.Γ.  Γραφή και Πένα από τη Γεωργία Κατσιώρα 

Αφορά τον διαγωνισμό της ομάδας των Ελλήνων Ποιητών 

Με κατηγορία "Photo@Poem, Contests by Admin".

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Ματόκλαδα Στα Πόδια Σου, Ροδιά Μου Αγαπημένη!

Ματόκλαδα Ροδιάς στα πόδια σου θα ρίξω..
Σαν φυτευτεί να ναι ψηλή..
Να την κοιτάζουν όλοι, γιατί..
Στα βλέφαρα θα δουν, το ύφος των ματιών σου!
Στου ήλιου μελωδικά θα πέφτει φως ..
Σαν ταξιδέψει το σκοτάδι!
Κι απ το βαθύ της θάλασσας..
Θα αναδυθούν άξιοι θησαυροί
Που χρόνια μυστικά κρατούν 
Δώρα για βασιλιάδες.
Μ αγκίστρια θα προσπαθούν 
Να κλέψουν την καρδιά σου,
Μα η ψυχή και η Ροδιά,δε πέφτει μόνο στα κακά 
Με τη σπορά ξαναγενά και..
Φλόγες θ αναδείξουν τα γλαφυρά σου μάτια.
Σαν δύναμη στις ρίζες σου! 
Ήπιες ,από τον κόκκινο χυμό...
Και γέννησες στα βλέφαρα, το χρώμα της Ροδιάς σου.
Κι όταν το φως μες στην καρδιά, έχει ζεστάνει ήδη..
Θ έχεις γεμίσει τη Ροδιά, πανέμορφα λουλούδια!
Με τους ανθούς σε κόκκινο και ροζ..
Να γράφουν τ όνομα σου!
Αυτό που στης καρδιάς σου τα κλαδιά,
Βαθιά θα χει ριζώσει!
Σαν τα πολλά και καλορίζικα
Τα χρόνια της Ροδιάς μου!
Που κάθε χρόνο μου γεννά,
Νέους καρπούς,με πλούσια όνειρα!
Και δάκρυα στα ματόκλαδα,
Τη λησμονιά, στου περασμένου χρόνου..
Έριξα ν έχω λίπασμα..
Στα πόδια της Ροδιάς μου!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Γλυκά μου μάτια,αμυγδαλωτά
Που με θωρούν με λάγνο βλέμμα
Κρυμμένα πίσω από σκιές του παρελθόντος με προσωπείο
Στραμμένο σε λάθος ανθρώπους και ματωμένα
Όνειρα που έχτισαν ουλές αντί για κάστρα σε βάθος χρόνου. 
Κι όταν με κοίταξες κατάματα,μ αυτό σου το βλέμμα.
Ένιωσα βάρκα που κατρακύλησε σε καταρράχτες συναισθημάτων.
Απ την ορμή ,ανατρίχιασα παντού γιατί..
Είσαι γεμάτη πάθος στην ποίηση.
Και με μια φλόγα από θάρρος,αποκαλύπτεις σιγά σιγά τις κρυφές σου πτυχές.
Μια ηλιαχτίδα σου κι εγώ βουβός παρατηρώ..
Την κάθε σου στιγμή, αδύναμη και δυνατή.
Με μια ευαισθησία στη γραφή ,και μια συνήθεια στον ήχο του σαξόφωνου..
Με εναλλαγή στο λίκνισμα της νότας
Σαν σύνοδος μου να παίζεις πιάνο,με τη μορφή σου πλάι, στη δική μου!
Κι ένα γλυκό, τσικ του τσικ
Θα με παρασύρει να χαζεύω το κορμί σου, χαϊδεύοντας σε ,με ρυθμό ερωτικού μπλουζ
Κι όταν έρθεις πιο κοντά,θα κάνω μια σβούρα γύρω απ το κορμί σου,
Για να γευτώ τη μυρωδιά απ την ανάσα σου.
Τα κατακόκκινα και ζουμερά χυμώδη χείλη σου.
Με άρωμα αγνότητας τα φρύδια σου.
Στάθηκα να χαϊδεύω τα μεταξένια σου μαλλιά.
Μα στον μακρύ λαιμό σου,συνάντησα δύο πουλιά
Που μαγικά με πήραν αγκαλιά σ ένα ταξίδι ονειρικό
Σε καταγάλανα νερά,μ ανθόκηπους της Πούλιας και τ Αυγερινού.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού
Τόλμησα ν αγγίξω νευρικά τους ώμους των χεριών σου.
Βάζοντας τα δάχτυλα μου, μέσα από τα δικά σου!
Φίλημα απ το γλυκό σου χάδι,να μου κρατάει συντροφιά.
Μ αυτά τα δάχτυλα να υφαίνεις
Ιστό με χρυσοκέντητα μαργαριτάρια.
Σε σχήμα και μορφή, αγάλματος..
Σαν έπλασε ο δημιουργός τους,για χάρη τους και μόνο!
Μ αγέρωχο χαμόγελο και στάση μεγαλοπρεπή
Κορμοστασιά στον κίνδυνο και πλώρη στον έρωτα..
Τα μάτια σου αποζητούν λύτρωση και γαλήνη!
Μόλις η μουσική τέλειωσε
Θα πέσω να αποκοιμηθώ,μήπως ξανά
σ ονειρευτώ..!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

Υ.Γ.   Κείμενο που έγραψα, για τον διαγωνισμό των Ελλήνων Ποιητών.

http://readmymotto.blogspot.gr/

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Χάντρες Με Μάτια Καστανά!

Νυχτώνει και κοιτάζω
Επίμονα τον ουρανό.
Και μια  βαθιά συγκίνηση 
Μου δείχνει σκέψεις με χρώμα
Για να σου βάψω,πολύχρωμες χάντρες!
Μα ο χρόνος μου κυλά
Κι εγώ μες την προσπάθεια..
Να βολευτώ στο ξύλινο κρεβάτι
Πλευρά, για να γυρίσω..
Σε καφετί μανδύα,να βρω παρηγοριά
Γιατί δεν θέλησα ποτέ ..
Το καστανό να ξεθωριάζω..
Πήρα ,όλες τις βάσεις των χρωμάτων..
Κι όλες οι μίξεις καστανές..
Το χέρι πάει μόνο!
Κι αυτά τα δύο τα μάτια σου.. 
Με σχήμα σαν το σκίτσο..
Που λάτρεψαν ονειροπόλοι..
Άνθρωποι π αγάπησαν ..
Χρώμα από μενεξέ..
Που μόλις έδυε ο ήλιος ...
Μας δρόσιζε σαν καστανιά..
Που κλέψανε το χρώμα της...
Και συ που το λαχτάρησες ..
Δώρο θεού, στα μάτια σου με ..
Με καστανές τις Χάντρες!
Σαν παρτιτούρα σ έλουσε..
Το φως των αστεριών!
Σαν παίρνει ανάλαφρα.. 
Αέρινη πνοή μες..
Στο Αυγουστιάτικο φεγγάρι!
Που κέρασαν γλυκό ποτό
Και μεθυσμένο πάπλωμα..
Πήραν για μαξιλάρι!
Γιατί όταν αγαπάς πολύ!
Σ έχει πονέσει, η βροχή..
Κι ο θρήνος του καιρού βουβός..
Με  το χαλάζι να χτυπά...
Ένα μικρό παράθυρο..
Με χρώμα καστανό!
Κι ο χτύπος του...να σου μιλά!
Δειλά, μέσα στο χρόνο!
Κι αν μ έμαθαν να αγαπώ!
Και να μαι άνθρωπος, σωστός..
Να εκτιμώ το κάθε τι.. !
Να χάνομαι και να ξυπνώ..
Σε καφετί κρεβάτι..
Και ν έχω αγκαλιά ..
Δύο καστανές μου Χάντρες!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Στη ζωή σου,ξαφνικά
Ξεπροβάλει κεραυνός!
Με, άρωμα γυναίκας
Και ελκύει σαν μαγνήτης!
Θα κοιτάζεις,τα προσόντα
Σκέφτεσαι,αν έχει γνώσεις!
Ρόλους έχει παρτιτούρα..
Μιλάει σαν εικόνα.
Μα ειν ένα μικρό παιδί!
Έχει δόση, από χιούμορ
Μ έρωτα θα σε τυφλώσει
Απ τον καθρέφτη των ματιών της
Και μ αγνή ψυχή για χάρη
Τα παιδιά σου,θ αγαπάει
Θα ναι ,στοργική!
Θα νιώσεις, πως είναι διαφορετική!
Γιατί γεννήθηκε φτωχιά. Με νου στη γνώση!
Σπαθί ,έχει σε εμπειρίες
Μα καβαλά περήφανα άλογο
Φορά στολή νοικοκυράς ,σαν δούλα και κυρά!
Λατρεύει τη μαγειρική ,με ηρεμία και τάξη!
Αγαπά σαν δούλα ,μ αγνά αισθήματα
Κυρά ,στου Κύρη της,το φτωχικό καράβι
Ρομαντική ,με πλώρη καθοριστική!
Πανί για αξιοθέατα
Άνεμος ,η ψυχική της δύναμη
Και ζει με τίτλους,που δεν τέλειωσαν ποτέ!
Γιατί, κατάματα αν δεις, μπορεί να ναι κοντά σου
Μα έκλεισες τα μάτια, γιατί η διαδρομή σε τρόμαξε!
Σαν είδες πυξίδα ,άγνωστη βάρκα!
Γιατί με την ψυχή ,δεν αγαπούν πολλοί!
Γι αυτό ,είναι λίγοι και καλοί. Αυτοί που ξεχωρίζουν!
Ήμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι!
Με μια πηγή αγάπης
Που την χαρίζουμε
Σε όσους καθρεπτιζόμαστε!
Σ αυτούς, που την αξίζουν!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Ματωμένα Όνειρα Μου Χάρισες Για Μαξιλάρι..!!

Ματωμένα Όνειρα..
Στο μαξιλάρι μου...!
Κι ένας μαύρος Παράδεισος.. 
Που μου χάρισαν ,λάθος επιλογές!
Μ ένα ταξίδι,που ξεκινάς..
Μα δεν έχει γυρισμό! 
Γιατί τα πούπουλα..έγιναν ένα..
Με το φτηνό σου,άρωμα!
Μέρες γιορτής ..και συ μ ένα μαχαίρι αγκαλιά!
Να πίνεις ανεξέλεγκτα ..
Να προσπαθείς ,να με χτυπήσεις!
Αυτή η πάλη ,λες και ήταν ώρες ..
Το δάκρυ μου αίμα ..
Με σκότωσες για ακόμη μια φορά ..
Είναι κάτι που έχεις κάνει ,τόσες φορές άλλωστε!
Μα δεν πίστευα ..πως τα λόγια σου θα κάνεις πράξη!
Δεν με σεβόσουν ποτέ..μου έλεγες πως νοιάζεσαι !
Με πλήρωσες με την ανάσα σου..
Και το μαχαίρι στο λαιμό μου!
Υπάρχει θεός και γλίτωσα...
Μα υπάρχει θεία δίκη ...και όλα εδώ πληρώνονται..
Κι αυτοί που λένε ψέμματα ..
Στη θέση τους θα μπούνε!
Εγώ υπέφερα πολλά ,μα μέσα μου έχω δυνατή καρδιά 
Και θα τα ξεπεράσω!
Κι όσοι με πόνεσαν πολύ ..
Ευχή καλή και τύχη δυνατή ..
Τους εύχομαι ,από ψυχής 
Γιατί οι δυνατοί ,πάντα έχουν να δώσουν..!
Και οι αδύναμοι ..
Αυτό που έμαθαν απ την αρχή ,
Είναι μόνο να παίρνουν!
Κι αφού καλό δε μ άφησες..
Ν έχω για να θυμάμαι..
Σου επέστρεψα την θέληση ..
Να έχω να θυμάμαι..
Γιατί κατάφερα να σου χαρίσω ,την απόλυτη μοναξιά ..
Κι ο νόμος πλέον.. είναι το δικό σου μαξιλάρι!

Γράφει:
 H Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Ο Έρωτας Και Ο Σταθμός Μου!

Όταν ο ήλιος μου δείχνει τα μάτια σου..!
Εγώ δεν κρύβω, τα δικά μου!
Μια ηλιαχτίδα με τυφλώνει.. Και κει νιώθω, πως ο έρωτας,
Με βασανίζει γλυκά!
Μ αρέσει να σε κοιτώ, ώρες πολλές ..
Να κάνω πράγματα σημαντικά..
Κάποιες φορές ασήμαντα!
Να περνώ χρόνο κλείνοντας τα μάτια μου..
Και να νιώθω πως σε χαϊδεύουν τα τρυφερά μου χέρια!
Με κάνεις να χαμογελώ!
Έχεις γαλήνη και μια απίστευτη..
Ήρεμη δύναμη..!
Γι αυτό με κάνεις  να  σ ερωτεύομαι..
Όλο και πιο πολύ!
Κάθε μέρα, αναζητώ την αναπνοή σου!
Ο τρόπος που με κοιτάς..
Μου μεταφέρει εικόνες..
Βαθιά χαραγμένες...
Απ την ζωή και τα πιστεύω σου!
Θέλω να μαι η επιλογή σου..
Ένα κομμάτι, από αυτήν..!!
Ένα κομμάτι που θα κλείσεις,..
Μ αυτήν, τον κύκλο της ζωής σου!
Θα θελα να νιώθεις..
Ότι αισθάνομαι κι εγώ!
Άφησε το εκεί..
Πέρνα στην επόμενη στάση..
Κι έλα στο εδώ!!
Γιατί εγώ ξέρω..
Και θέλω να σου δείξω..
Την αξία, που έχει η λέξη Σ ΑΓΑΠΩ!



Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Αγνή Ψυχή... Μικρό Παιδί..!

Αμάθητο μικρό παιδί..
Με πόνεσαν πάρα πολύ!
Δήθεν καλοί..
Φίλοι και συγγενείς..!
Αυτοί που έλεγαν, πως μ αγαπούν  Κι ήθελαν το καλό μου!
Μα μόλις τα καλοσύνη χάριζα..
Το αντάλλαγμα της αγάπης..
Σπάνια έπαιρνα !!
Μ ένα τεράστιο κενό..
Μ αυτό μεγάλωσα και..
Έμαθα να είμαι,..
Ένας κενός, άνθρωπος συναισθημάτων!
Κάποιες φορές,..
Η ζωή μου χαμογέλασε!
Κάποιες άλλες, με τυράννησε πολύ!
Κάποιοι θέλησαν, τη συντροφιά μου..
Γιατί ο κλόουν, πάντα γελάει!
Πάντα είναι διασκεδαστικός..
Όμως είναι θεατρίνος,..
Κι όταν κλαίει πάντα γελάει..
Όλοι ξέρουν τις αλήθειες..
Να τις πράττουν, να τις λένε!
Όσοι όμως, τις φοβούνται..
Είναι άξιοι..ευθυνών!
Γιατί σαν ήμαστε μικροί..
Αθώοι κι άβγαλτοι πολύ..
Ζούμε στο όνειρο,..
Χωρίς τον εφιάλτη!
Κι εγώ μικρό παιδί..
Περήφανο πολύ..
Είμαι αθώο στην ψυχή..
Μα έχω άρνηση..
Δεν θέλω να μεγαλώσω!! 

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Η Μοναξιά Και Ο Γιατρός!

Κάποτε με έκοψες..
Κι αυτή η πληγή  ,είναι ακόμη ανοιχτή!
Συνεχώς μου θυμίζει..
Ότι δεν πρέπει, να θυμάμαι!
Σαν γυαλί με πέταξες,κι από τη δύναμη.. 
Τα θραύσματα, χίλια κομμάτια!
Ήσουν ότι χειρότερο, έχω νιώσει..!
Είχες πάντα τα νεύρα σου..
Και μια συνεχή δικαιολογία, στα πάντα!
Δεν υπήρχε τίποτα ,που να σ αρέσει...
Μου έλεγες, ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ και ..
Προσπαθούσες να μ αλλάξεις!
Μια εποχή κατάφερες, να γίνω κάτι άλλο...
Ένα μικρό  σκουπίδι,..
Που στον κάδο των αχρήστων, είναι άφαντο!
Και συ περήφανα να καβαλάς, το άλογο σου!
Ώρες να κλαίω, στην απόλυτη δυστυχία μου..!
Και συ να με κοροϊδεύεις!
Κι ο θυμός να ξεπερνά..
Κάθε καλή στιγμή και αγνή μου φλέβα!
Ξυπνούσα το πρωί, με βλέμμα σκοτεινό..!
Και τα βράδια μου είχαν μόνο μαύρο!
Μια ζωή στο γκρι και στο μαύρο!
Μα εγώ ήμουν εκεί..
Χωρίς να υπολογίζω..
Δίχως αντίσταση, έχοντας άγνοια.. 
Για την αξία και τον σεβασμό του εαυτού μου!
Εγώ κάποτε σ αγάπησα...
Εσύ ποτέ σου όμως ,δεν μ ένιωσες..
Μόνο.. το αλύγιστο εγώ σου!
Ένα λευκό χαρτί ξεκίνησες...
Στην μετέπειτα πορεία ,είχες μετεξέλιξη το γκρι..!
Με σκέψεις άρνησης..δίχως συναίσθημα στο χρώμα..
Όντας θεατής στην, απόλυτη απραξία μου!
Σε στιγμές που αφηνόταν ,ο νους μου! 
Εικόνες μ εσένα δεν ήθελα να θυμηθώ!
Ούτε καλό, ούτε κακό..
Κι όταν από καιρό ,κατάλαβα το τι είμαι εγώ..
Επέλεξα την μοναξιά ..!
Αυτή και ο χρόνος... ο καλύτερος γιατρός!!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Το Κυπαρίσσι Και Ο Άγγελος!

Η μορφή σου, σαν σε βλέπω..
Θεόρατη σαν κυπαρίσσι!
Το κοιτάς αγέρωχα..
Κι όταν το βλέμμα ανεβαίνει..
Αρχίζεις να νιώθεις τρομακτικά...
Σαν είσαι δίπλα του! 
Νομίζεις ότι θα σε σκεπάσει..
Ότι θα σε πλακώσει.. Ο ίσκιος του!
Σε κοιτάζει από ψηλά αγέρωχα !
Παγωνιά και τρόμο νιώθεις..
Σαν αντικρίζεις τη σκιά του!
Μόλις σου κρύψει τον ήλιο!
Νιώθεις δροσιά στα χείλη σου!
Σαν σε κοιτά από ψηλά !
Αυτή η αρχοντιά του σε γοητεύει.. !
Σ ακολουθεί απ την αρχή, μέχρι το τέλος της ζωής!
Το επιλέγεις για να σου δώσει, επιβλητική παρουσία!
Στη ζωή και στα πιστεύω, που ακολουθείς!
Το διαλέγεις, γιατί είναι  ξεχωριστό..
Ευθυτενές και σοβαρό!
Τα καστανά του μάτια..
Σου χαρίζουν το πράσινο, της άνοιξης!
Δεν μπορώ να πω ότι δεν είσαι γλυκό, στην παιδική σου ηλικία!
Αυτό που δεν αλλάζω όμως..
Είναι,την γοητεία των χρόνων σου!
Την εμπειρία που χάραξαν..
Όσοι στάθηκαν πλάι σου!
Αυτούς που σ αγκάλιασαν!
Αυτούς που σε πόνεσαν..
Και άφησαν πάνω σου, τα σημάδια τους!
Είσαι η μορφή.. Της δυνατής παρουσίας κι αυτό με κάνει..
Να μην μπορώ να πάρω το βλέμμα μου, από πάνω σου !
Είσαι αυτό που έψαχνα..!
Ένας Άγγελος.. σαν κυπαρίσσι!
Που με συντροφεύει γλυκά,.
Στη ζωή και στο θάνατο!


Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Εσύ Και Όλα... Όσα Έχω..!

Έχω όσα θέλω..
Γιατί υπάρχεις εσύ!
Κι όταν σύννεφα από σκέψεις. .
Τριγυρνούν στο μυαλό μου..!
Αυτό σαν ιδέα,μπορεί.. Να με τρελάνει!
Γιατί, είσαι όλα όσα έχω!
Αυτά που μπορώ να σκεφτώ..
Κι αυτά που με κάνουν να μην μπορώ, να ζω μακριά σου!
Είσαι το άλλο μου μισό!
Η αναπνοή μου και..
Το χάδι που μου χαμογελά γλυκά..!
Μια αγκαλιά μες τον πόνο της ψυχής μου..!
Η φωνή σου..οδηγός μου!
Σαν χάρτης που με..
Ταξιδεύει στο άπειρο..!
Μα όπου κι αν πάω.. σε αναζητώ!
Χωρίς αρχή και τέλος..!
Η σκιά της απουσίας σου.. !
Τότε είναι που η καρδιά μου.. γίνεται κομμάτια!
Σαν γυαλί, που το πέταξαν με μίσος!
Μα εγώ σ αγαπώ.., μ ακούς;
Αυτή η φράση..
Μου στοιχειώνει,τα πάντα!
Βγάζω φτερά και θέλω να πετάξω..!
Αγάπη μου, να ρθω κοντά σου!
Γιατί παίρνω το φως,
Μέσα απ τα μάτια σου..!
Είναι αυτό, που θέλω να έχω!
Στο διψασμένο δάσος,..
Που αλήθειες κατοικούν!
Με τον βασανισμένο μου κορμό.. Να στέκει εκεί, και..
Να σε περιμένει!
Κοιτώντας σε γλυκά στα μάτια..
Με λάγνο βλέμμα, σου αφήνω υποσχέσεις!
Που όταν τις σκέφτομαι, ανατριχιάζω..!
Συγκίνηση με δάκρυ, απ την καρδιά μου!
Είσαι μόνο, αυτό που θέλω..
Πηγή ονείρων.. Γαλήνιο ταξίδι...
Με τη δική σου συντροφιά!
Η έκφραση μου, αδύναμη.. !
Κι εικόνα σου, τόσο μαγική!
Δρόμος επιστροφής...
Μετά την παγωμένη μοναξιά!
Είσαι το μόνο που έχω αγαπήσει..
Ότι μου δίνει δύναμη..
Γαλήνη στη ζωή..!
Είσαι αυτά που θέλω..!
Φράσεις που βγαίνουν, απ τα ματωμένα χείλη μου.. !
Μελένια σε παρακαλώ..!
Κι της λαχτάρας το φιλί...
Εσύ να μου το δώσεις!
Γιατί, όλα όσα ζητώ..
Βρίσκονται τώρα,.. εδώ!
Εσύ είσαι αυτός ..
Που θέλω για να έχω! 




Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα 

http://readmymotto.blogspot.gr/

Μπλουζ Με Τα Μάτια Σου!

Κλείσε σφιχτά τα μάτια σου..
Κι έλα να σε μαγέψω..!
Σαν δύο ασήμαντα, κορμιά ..!
Με μια δικιά σου αγκαλιά..
Φιλιά πολλά, να σου χαρίσω!
Να μου δωρίσεις συντροφιά,
Πάθος, με ζωηρά φιλιά και όρεξη γι άλλα πολλά..
Να με χορεύεις σαν γελάς!
Να νιώθω πως αυτό το μπλουζ.. 
Είναι, για μας τους δύο!
Θέλω να με λαχταράς ..
Ν αφήνεσαι αγνά στη μουσική..! 
Κι όταν στα μάτια με κοιτάς..
Θα σου μιλώ ψιθυριστά..
Και τέλος δεν θα έρχεται!
Πάλι η αυγή θ αρχίζει!
Θα ταλανίζομαι γλυκά..
Να σε ακούω ρυθμικά!
Το βλέμμα απ τη μαγεία σου..
Θα χάνονται στη μουσική..
Και κλείνοντας ερμητικά τα μάτια μου..
Πούπουλα.. Θα σε χαϊδεύουν..
Δύο μάτια,  αποκορύφωση!
Κι εγώ εδώ.. Να επιμένω!
Γιατί εσύ με κάνεις, να πετώ..!
Σ αυτόν τον πρώτο, μας χορό..!
Που με κρατάς και σε κρατώ..
Σαν ζωγραφιά με κίνηση!
Τα μάτια σαν ανοίγω..
Κάθε φορά θα εύχομαι ..
Για παρτενέρ σ αυτό το μπλουζ.. 
Να έχω μόνο εσένα!


Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Κρήτη.. Ταξίδι Στο Όνειρο Του Παραδείσου!

Το πάτωμα υγρό..
Το έβαψαν τραγούδια ...!
Που το ταξίδι, είχαν σκοπό!
Μ άνδρες, γυναίκες και παιδιά!
Που λάτρεψαν το όνειρο..
Γιατί, αγάπησαν πολύ .!
Κι ήθελαν, να στο δείξουν!
Κάποιοι από αυτούς..
Ίσως να πόνεσαν!
Κι αγκάλιασαν μια λύρα!
Χόρεψαν την Παράδοση..!
Σε κέρασαν ρακί..
Κι άκουσες μαντινάδες!
Χόρεψες ήχους με ψυχή..
Άκουσες.. της Κρήτης,
Τα τραγούδια!
Πολλοί μεγάλοι ποιητές..
Εμπνεύστηκαν, .. Με σένα!
Αξέχαστοι στοχαστικοί..
Ήταν αυτοί, πάρα πολλοί!
Μεγάλοι και Αθάνατοι !
Σημαντικοί και άσημοι..!
Ποτέ τους, δεν σε ξέχασαν..
Και συνεχώς μιλάνε!
Οι πρόγονοι σου, σ αγαπούν!
Και συνεχώς, θα σε τιμούν!
Θα τραγουδούν τη φήμη σου..
Απ άκρη,.. σ άκρη!
Γιατί σαι μόνο μια!
Στον κόσμο, άλλη καμιά!
Πανέμορφη σε ομορφιά!
Ευλογημένη σε καρπούς.!
Αγαπημένη σε καρδιά! 
Κι όσοι λίγο σε έζησαν..
Σε λάτρεψαν ,σε δόξασαν!
Ταξίδεψαν  στο όνειρο.. 
Αυτό του Παραδείσου!
Κι η ξεγνοιασιά τους έμεινε..
Για σε γλυκιά μου Κρήτη!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Υ.Γ.  Πένα με πολύ αγάπη, γι αυτό
Το όμορφο νησί!! 

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Μάνα Μου, Καλή Μου Μάνα !

Μάνα μου.. Γλυκιά μου Μάνα!
Εσύ,..που πόνο ένιωσες!
Παντού και πάντα θα υπάρχεις ..!
Φύλακας άγγελος ο νους..
Στα πρωινά, στα βραδινά άσχημα κατατόπια!
Για να ξορκίζεις το κακό..
Αυτό που είναι θολό, στο προσκεφάλι μου!
Σαν χτύπησα με φόρα, το δρόμο της ζωής σου .!
Τότε σαν άνοιξα δειλά, τα Αγαλινά μου μάτια!
Εσύ με πήρες αγκαλιά!
Κι αγνότητα με έλουσες!
Και την τεράστια αγκαλιά..
Δώρο αγάπης είχες !
Κι αν χρόνια, πέρασαν πολλά ..!
Εσύ με σκέψη , θα σαι εκεί ..!
Να στέκεσαι αντικριστά..!
Εικόνες μαγικά κοιτάς..
Μ όλα τα αγγελούδια !
Εσύ που Μάνα μου Καλή..!
Έκλαψες ..και Γέλασες..!
Στάθηκες, σε κύμα βράχος!
Διέγραψες ανόητους..
Πέταξες τις αρρώστιες!
Και μεγαλοψυχία έβαλες, φτερά για παρωπίδες !
Ξέρω, πως πέρασες πολλά..!
Μα τώρα που μεγάλωσα
Και είσαι μακριά..
Για όσα δεν εμπόρεσες και όσα τα μπορούσες..!
Εγώ πάντα θα σ αγαπώ!
Ξέρεις σ ευγνωμονώ!
Παράδειγμα μου μια ζωή..
Και στύλος, για να με κρατεί!
Σε μίσος και σε πόνο!
Γλυκιά μου Μάνα και καλή!
Σ ευχαριστεί πολύ ..!
Το δόλιο σου παιδάκι!!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα 

Όταν Πονάς, Θα Είμαι Εδώ Για Σένα!

Θα είμαι εδώ...
Ακόμη κι αν κανείς, δεν σ αγαπά!
Θα είμαι εκεί, γιατί το αξίζεις!
Είσαι μια γλυκόπικρη ανάμνηση..
Μα εγώ όταν σε σκέφτομαι, αναπολώ!
Καμιά στιγμή, δεν έπαψα να σ αγαπώ!
Μετράω τα λεπτά..
Τα δευτερόλεπτα και είναι πολλά!
Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου!
Ελπίζω να γυρίσεις, αυτό παρακαλώ!
Πάλι ένα να  γίνουμε..!
Εσύ μάτια μου γλυκά, είσαι  τ όνειρο μου!
Γι αυτό θα μαι εδώ. για σένα..
Ακόμη κι αν σε προδώσουν !
Θα μαι κει για σένα, πάντα αγάπη μου!
Γιατί αυτό θέλω και εύχομαι.
Εμείς οι δύο να ήμαστε, ένα!
Πάντα θα σ αγαπώ!
Σαν μυστικός πιστός σου άγγελος.. θα σου δίνω, ότι όσα έχω..
Και γω θα παίρνω, μόνο τον πόνο που σου προκαλούν!
Γιατί μ έμαθες να σ αγαπώ!
Γιατί είμαι εδώ για σένα! 

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα