Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Aν κάποιος σου πει,ότι είσαι χρυσός ανεκτίμητος τι θα πεις;

O χρυσός και οι αντίκες ,ανεβάζουν τις αξίες..!
Πάντα... δείχνουν την ουσία και περίσσια σημασία!
Την αξία τους μαθαίνεις ..., όταν στον χρόνο επιμένεις ...!!
Γιατί ο χρυσός είναι γιατρός , ανεκτίμητος στον χρόνο!
Κι όποιος σου το αναιρέσει , ..
Δεν αξίζει τη δική σου θέση!


Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα!!


Πρόσφατες αναρτήσεις

Γύρος Για 12.000...Και Άνθρωποι Των Μερικών Λεπτών.

Σε μια αλλιώτικη παρέα ...
Όντας άγνωστη σε γνωστούς...
Στον ήχο του τυλιχτού,στην ηδονή των δώδεκα χιλιάδων.
Και θεατής ανθρώπων,των μερικών λεπτών.
Όπως συνηθίζεται εδώ στην Ελλάδα..
Μερικοί φίλοι συζήταγαν διάφορα ..
Ένα καλό φαγητό ...με συνοδεία το κρασί της αλήθειας...
Ήταν δεδομένα πράγματα ,γι αυτούς που ξέρουν να περνούν καλά!
Στην αίγλη της φιλοξενίας ,και της αγνής φιλίας!
Ένα άτομο της παρέας,φορούσε ένα ρολόι ..
Η μάρκα δεν έχει σημασία,μα η τιμή του σεβαστή..
Κομψό το έλεγες ,μα όχι και φθηνό.
Επειδή αρέσκομαι στην όψη του καλού κοσμήματος ..
Έτυχε να ξέρω και την τιμή.
Πράγμα γνωστό και στους συλλέκτες,όπως και σ όσους μπορούν να τα υποστηρίξουν.
Βέβαια τα κοράκια πάντα ξέρουν τις τιμές
Γιατί έχουν μάθει να ρωτούν, γι αυτά που θέλουν μα δεν έχουν.!
Ενώ τρώνε σ εκείνη την παρέα ,ένα κοράκι πλησιάζει..
Κι ακούω κάτι τραγικά αστείο ...
Λέει με θράσος τολμηρό
"Ρε φίλε με 20 τυλιχτά ,5 πατάτες ,3 τζατζίκια και 5 σαλάτες ,το πήρα το ρολόι;"
Του λέει ένας άλλος στην …

Διπλή Επιλογή..Άρχισε Πάλι Απ Την Αρχή!!

Δύο φορές κόντραρες με την καταστροφή
Με τα μάτια ,στην διπλή ταπείνωση!
Μα σαν διαβάσεις το νόημα ,στην δική σου σκέψη
Τα σκαλιά της ανηφόρας ,θα επιλέξεις!
Κάποτε μπορεί να κατρακύλησες...
Κι άλλοτε να σε τσάκισαν, καλέ μου φίλε!
Σίγουρα δεν πίστεψες, ότι μπορείς!
Δεδομένες εικόνες να είναι ανύπαρκτες!
Μα σαν κοιτάς  τη μια πλευρά..
Το νόμισμα έχει δύο
Και στης ζωής το δρόμο ,δύο πόρτες θα διαβείς Και στον κριτή σου ,ν απολογηθείς Με τη σωστή πλέον ,επιλογή
Σαν επομένη σ ονείρου χαραυγή , Κάνε μια πράξη απλή
Να δεις την άλλη σου πλευρά,
Αυτήν που χρόνια τώρα μάζεψες Με εμπειρία και γνώση,με όραμα στην κρίση σου  Με φως του Παραδείσου
Που φέγγει στο υπόγειο!
Με φως απ τα όνειρα σου
Κι όταν πατήσεις ασανσέρ, θα πιάσεις τέρμα ουρανό!
Στα όνειρα που φεύγουν, και στη ζωή που δεν ξανάρχεται!
Άλλαξε στάση ,γιατί στην άλλη .. Χρόνια πολλά περίμενες
Γιατί είχες βουλώσει αυτιά και ήχο απ τη μοίρα σου..  Δεν άκουγες κανένα!
Νιώσε την έλξη , ζωντάνεψε τη δράση
Σεβάσου τη ζωή για να σε σεβαστεί…

Αφορά τον διαγωνισμό της ομάδας των Ελλήνων Ποιητών Με κατηγορία "Photo@Poem, Contests by Admin".

Ετούτη δω την ώρα, την κρίσιμη στιγμή.
Για ψήφο θα μιλήσω αγαπητοί θνητοί.
Πολίτες που στο ταπεινό μυαλό, σας πήραν το κεφάλι!
Κι όσοι απλά το έχετε, η ψήφος το χει πάρει!
Μαυραγορίτες ως γνωστοί, εθνικιστές και λυτρωτές.
Σας έκαναν εμφάνιση, εδώ και χρόνια τώρα!
Τη σήμερον ημέρα, πήρα το θάρρος μόνη μου.
Γιατί αγαπώ τη χώρα και δράση θέλω τώρα!
Από μικρή φόβους δεν είχα. Τύψεις δεν τύφλωναν επίσημους μανδύες.  Και φόρεμα ειλικρίνειας φόραγα για να βγω.
Την άνοιξη απ τα μάτια μου, σε σας θα μεταφέρω.
Γι αυτό μπροστά σας στάθηκα, με το τρανό μου σθένος. Το λόγο μου θα επικαλεστώ ,κι στον ταλαίπωρο λαό.
Με τόλμη και ευθύτητα.  Ήρθε η στιγμή να παρουσιαστώ!
Μ ονόμασαν Μεγαλόψυχη
Εδώ και χρόνια τώρα..
Σ αυτήν τη χώρα κατοικώ.
Αυτήν που δόξασαν πολλοί..
Και σύννεφα στον ουρανό, μας έκρυψαν τον ήλιο!
Αυτόν που πλούτο χάρισε, σ αρχαίους βασιλιάδες!
Κι αυτή τη χώρα έκανε, απανταχού γνωστή!
Προσκάλεσμα σας έστειλα σαν ταπεινή πολιτικός Που θέλησε να φέρει ελπίδα κι όνειρα ξανά. Μέσα από το διαγωνισμό.. Σε όσους …

Ματόκλαδα Στα Πόδια Σου, Ροδιά Μου Αγαπημένη!

Ματόκλαδα Ροδιάς στα πόδια σου θα ρίξω..
Σαν φυτευτεί να ναι ψηλή..
Να την κοιτάζουν όλοι, γιατί..
Στα βλέφαρα θα δουν, το ύφος των ματιών σου!
Στου ήλιου μελωδικά θα πέφτει φως .. Σαν ταξιδέψει το σκοτάδι!
Κι απ το βαθύ της θάλασσας..
Θα αναδυθούν άξιοι θησαυροί Που χρόνια μυστικά κρατούν  Δώρα για βασιλιάδες.
Μ αγκίστρια θα προσπαθούν  Να κλέψουν την καρδιά σου,
Μα η ψυχή και η Ροδιά,δε πέφτει μόνο στα κακά  Με τη σπορά ξαναγενά και..
Φλόγες θ αναδείξουν τα γλαφυρά σου μάτια.
Σαν δύναμη στις ρίζες σου!  Ήπιες ,από τον κόκκινο χυμό...
Και γέννησες στα βλέφαρα, το χρώμα της Ροδιάς σου.
Κι όταν το φως μες στην καρδιά, έχει ζεστάνει ήδη..
Θ έχεις γεμίσει τη Ροδιά, πανέμορφα λουλούδια!
Με τους ανθούς σε κόκκινο και ροζ..
Να γράφουν τ όνομα σου!
Αυτό που στης καρδιάς σου τα κλαδιά, Βαθιά θα χει ριζώσει!
Σαν τα πολλά και καλορίζικα Τα χρόνια της Ροδιάς μου!
Που κάθε χρόνο μου γεννά,
Νέους καρπούς,με πλούσια όνειρα!
Και δάκρυα στα ματόκλαδα,
Τη λησμονιά, στου περασμένου χρόνου..
Έριξα ν έχω λίπασμα..
Στα πόδια τη…

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Γλυκά μου μάτια,αμυγδαλωτά
Που με θωρούν με λάγνο βλέμμα
Κρυμμένα πίσω από σκιές του παρελθόντος με προσωπείο Στραμμένο σε λάθος ανθρώπους και ματωμένα Όνειρα που έχτισαν ουλές αντί για κάστρα σε βάθος χρόνου.  Κι όταν με κοίταξες κατάματα,μ αυτό σου το βλέμμα. Ένιωσα βάρκα που κατρακύλησε σε καταρράχτες συναισθημάτων.
Απ την ορμή ,ανατρίχιασα παντού γιατί..
Είσαι γεμάτη πάθος στην ποίηση.
Και με μια φλόγα από θάρρος,αποκαλύπτεις σιγά σιγά τις κρυφές σου πτυχές.
Μια ηλιαχτίδα σου κι εγώ βουβός παρατηρώ..
Την κάθε σου στιγμή, αδύναμη και δυνατή.
Με μια ευαισθησία στη γραφή ,και μια συνήθεια στον ήχο του σαξόφωνου..
Με εναλλαγή στο λίκνισμα της νότας
Σαν σύνοδος μου να παίζεις πιάνο,με τη μορφή σου πλάι, στη δική μου!
Κι ένα γλυκό, τσικ του τσικ
Θα με παρασύρει να χαζεύω το κορμί σου, χαϊδεύοντας σε ,με ρυθμό ερωτικού μπλουζ
Κι όταν έρθεις πιο κοντά,θα κάνω μια σβούρα γύρω απ το κορμί σου, Για να γευτώ τη μυρωδιά απ την ανάσα σου.
Τα κατακόκκινα και ζουμερά χυμώδη χείλη σου.
Με άρωμα αγ…

Χάντρες Με Μάτια Καστανά!

Νυχτώνει και κοιτάζω
Επίμονα τον ουρανό.
Και μια  βαθιά συγκίνηση  Μου δείχνει σκέψεις με χρώμα
Για να σου βάψω,πολύχρωμες χάντρες!
Μα ο χρόνος μου κυλά Κι εγώ μες την προσπάθεια..
Να βολευτώ στο ξύλινο κρεβάτι Πλευρά, για να γυρίσω.. Σε καφετί μανδύα,να βρω παρηγοριά Γιατί δεν θέλησα ποτέ ..
Το καστανό να ξεθωριάζω.. Πήρα ,όλες τις βάσεις των χρωμάτων.. Κι όλες οι μίξεις καστανές.. Το χέρι πάει μόνο! Κι αυτά τα δύο τα μάτια σου..  Με σχήμα σαν το σκίτσο.. Που λάτρεψαν ονειροπόλοι.. Άνθρωποι π αγάπησαν .. Χρώμα από μενεξέ.. Που μόλις έδυε ο ήλιος ... Μας δρόσιζε σαν καστανιά.. Που κλέψανε το χρώμα της... Και συ που το λαχτάρησες .. Δώρο θεού, στα μάτια σου με .. Με καστανές τις Χάντρες! Σαν παρτιτούρα σ έλουσε..
Το φως των αστεριών!
Σαν παίρνει ανάλαφρα..  Αέρινη πνοή μες..
Στο Αυγουστιάτικο φεγγάρι!
Που κέρασαν γλυκό ποτό
Και μεθυσμένο πάπλωμα..
Πήραν για μαξιλάρι!
Γιατί όταν αγαπάς πολύ!
Σ έχει πονέσει, η βροχή..
Κι ο θρήνος του καιρού βουβός..
Με  το χαλάζι να χτυπά... Ένα μικρό πα…
Στη ζωή σου,ξαφνικά Ξεπροβάλει κεραυνός! Με, άρωμα γυναίκας Και ελκύει σαν μαγνήτης! Θα κοιτάζεις,τα προσόντα Σκέφτεσαι,αν έχει γνώσεις! Ρόλους έχει παρτιτούρα.. Μιλάει σαν εικόνα. Μα ειν ένα μικρό παιδί! Έχει δόση, από χιούμορ Μ έρωτα θα σε τυφλώσει Απ τον καθρέφτη των ματιών της Και μ αγνή ψυχή για χάρη Τα παιδιά σου,θ αγαπάει Θα ναι ,στοργική! Θα νιώσεις, πως είναι διαφορετική! Γιατί γεννήθηκε φτωχιά. Με νου στη γνώση! Σπαθί ,έχει σε εμπειρίες Μα καβαλά περήφανα άλογο Φορά στολή νοικοκυράς ,σαν δούλα και κυρά! Λατρεύει τη μαγειρική ,με ηρεμία και τάξη! Αγαπά σαν δούλα ,μ αγνά αισθήματα Κυρά ,στου Κύρη της,το φτωχικό καράβι Ρομαντική ,με πλώρη καθοριστική! Πανί για αξιοθέατα Άνεμος ,η ψυχική της δύναμη Και ζει με τίτλους,που δεν τέλειωσαν ποτέ! Γιατί, κατάματα αν δεις, μπορεί να ναι κοντά σου Μα έκλεισες τα μάτια, γιατί η διαδρομή σε τρόμαξε! Σαν είδες πυξίδα ,άγνωστη βάρκα! Γιατί με την ψυχή ,δεν αγαπούν πολλοί! Γι αυτό ,είναι λίγοι και καλοί. Αυτοί που ξεχωρίζουν! Ήμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι! Με μια πηγή αγάπης Πο…

Ματωμένα Όνειρα Μου Χάρισες Για Μαξιλάρι..!!

Ματωμένα Όνειρα..
Στο μαξιλάρι μου...!
Κι ένας μαύρος Παράδεισος..  Που μου χάρισαν ,λάθος επιλογές! Μ ένα ταξίδι,που ξεκινάς..
Μα δεν έχει γυρισμό!  Γιατί τα πούπουλα..έγιναν ένα..
Με το φτηνό σου,άρωμα! Μέρες γιορτής ..και συ μ ένα μαχαίρι αγκαλιά! Να πίνεις ανεξέλεγκτα .. Να προσπαθείς ,να με χτυπήσεις! Αυτή η πάλη ,λες και ήταν ώρες .. Το δάκρυ μου αίμα .. Με σκότωσες για ακόμη μια φορά .. Είναι κάτι που έχεις κάνει ,τόσες φορές άλλωστε! Μα δεν πίστευα ..πως τα λόγια σου θα κάνεις πράξη! Δεν με σεβόσουν ποτέ..μου έλεγες πως νοιάζεσαι ! Με πλήρωσες με την ανάσα σου.. Και το μαχαίρι στο λαιμό μου! Υπάρχει θεός και γλίτωσα... Μα υπάρχει θεία δίκη ...και όλα εδώ πληρώνονται.. Κι αυτοί που λένε ψέμματα .. Στη θέση τους θα μπούνε! Εγώ υπέφερα πολλά ,μα μέσα μου έχω δυνατή καρδιά  Και θα τα ξεπεράσω! Κι όσοι με πόνεσαν πολύ .. Ευχή καλή και τύχη δυνατή .. Τους εύχομαι ,από ψυχής  Γιατί οι δυνατοί ,πάντα έχουν να δώσουν..! Και οι αδύναμοι .. Αυτό που έμαθαν απ την αρχή , Είναι μόνο να παίρνου…

Ο Έρωτας Και Ο Σταθμός Μου!

Όταν ο ήλιος μου δείχνει τα μάτια σου..!
Εγώ δεν κρύβω, τα δικά μου!
Μια ηλιαχτίδα με τυφλώνει.. Και κει νιώθω, πως ο έρωτας,
Με βασανίζει γλυκά!
Μ αρέσει να σε κοιτώ, ώρες πολλές ..
Να κάνω πράγματα σημαντικά..
Κάποιες φορές ασήμαντα!
Να περνώ χρόνο κλείνοντας τα μάτια μου..
Και να νιώθω πως σε χαϊδεύουν τα τρυφερά μου χέρια!
Με κάνεις να χαμογελώ!
Έχεις γαλήνη και μια απίστευτη..
Ήρεμη δύναμη..!
Γι αυτό με κάνεις  να  σ ερωτεύομαι..
Όλο και πιο πολύ!
Κάθε μέρα, αναζητώ την αναπνοή σου!
Ο τρόπος που με κοιτάς..
Μου μεταφέρει εικόνες..
Βαθιά χαραγμένες...
Απ την ζωή και τα πιστεύω σου!
Θέλω να μαι η επιλογή σου..
Ένα κομμάτι, από αυτήν..!!
Ένα κομμάτι που θα κλείσεις,..
Μ αυτήν, τον κύκλο της ζωής σου!
Θα θελα να νιώθεις..
Ότι αισθάνομαι κι εγώ!
Άφησε το εκεί..
Πέρνα στην επόμενη στάση..
Κι έλα στο εδώ!!
Γιατί εγώ ξέρω..
Και θέλω να σου δείξω..
Την αξία, που έχει η λέξη Σ ΑΓΑΠΩ!


Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα
http://readmymotto.blogspot.gr/

Αγνή Ψυχή... Μικρό Παιδί..!

Αμάθητο μικρό παιδί..
Με πόνεσαν πάρα πολύ!
Δήθεν καλοί..
Φίλοι και συγγενείς..!
Αυτοί που έλεγαν, πως μ αγαπούν  Κι ήθελαν το καλό μου!
Μα μόλις τα καλοσύνη χάριζα..
Το αντάλλαγμα της αγάπης..
Σπάνια έπαιρνα !!
Μ ένα τεράστιο κενό..
Μ αυτό μεγάλωσα και..
Έμαθα να είμαι,..
Ένας κενός, άνθρωπος συναισθημάτων!
Κάποιες φορές,..
Η ζωή μου χαμογέλασε!
Κάποιες άλλες, με τυράννησε πολύ!
Κάποιοι θέλησαν, τη συντροφιά μου..
Γιατί ο κλόουν, πάντα γελάει!
Πάντα είναι διασκεδαστικός..
Όμως είναι θεατρίνος,..
Κι όταν κλαίει πάντα γελάει..
Όλοι ξέρουν τις αλήθειες..
Να τις πράττουν, να τις λένε!
Όσοι όμως, τις φοβούνται..
Είναι άξιοι..ευθυνών!
Γιατί σαν ήμαστε μικροί..
Αθώοι κι άβγαλτοι πολύ..
Ζούμε στο όνειρο,..
Χωρίς τον εφιάλτη!
Κι εγώ μικρό παιδί..
Περήφανο πολύ..
Είμαι αθώο στην ψυχή..
Μα έχω άρνηση..
Δεν θέλω να μεγαλώσω!! 
Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα
http://readmymotto.blogspot.gr/

Η Μοναξιά Και Ο Γιατρός!

Κάποτε με έκοψες..
Κι αυτή η πληγή  ,είναι ακόμη ανοιχτή!
Συνεχώς μου θυμίζει..
Ότι δεν πρέπει, να θυμάμαι!
Σαν γυαλί με πέταξες,κι από τη δύναμη..  Τα θραύσματα, χίλια κομμάτια!
Ήσουν ότι χειρότερο, έχω νιώσει..!
Είχες πάντα τα νεύρα σου..
Και μια συνεχή δικαιολογία, στα πάντα!
Δεν υπήρχε τίποτα ,που να σ αρέσει...
Μου έλεγες, ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ και .. Προσπαθούσες να μ αλλάξεις!
Μια εποχή κατάφερες, να γίνω κάτι άλλο...
Ένα μικρό  σκουπίδι,.. Που στον κάδο των αχρήστων, είναι άφαντο!
Και συ περήφανα να καβαλάς, το άλογο σου!
Ώρες να κλαίω, στην απόλυτη δυστυχία μου..!
Και συ να με κοροϊδεύεις!
Κι ο θυμός να ξεπερνά..
Κάθε καλή στιγμή και αγνή μου φλέβα!
Ξυπνούσα το πρωί, με βλέμμα σκοτεινό..!
Και τα βράδια μου είχαν μόνο μαύρο!
Μια ζωή στο γκρι και στο μαύρο!
Μα εγώ ήμουν εκεί..
Χωρίς να υπολογίζω..
Δίχως αντίσταση, έχοντας άγνοια..  Για την αξία και τον σεβασμό του εαυτού μου!
Εγώ κάποτε σ αγάπησα...
Εσύ ποτέ σου όμως ,δεν μ ένιωσες.. Μόνο.. το αλύγιστο εγώ σου!
Ένα λευκό χαρτί ξεκίν…

Το Κυπαρίσσι Και Ο Άγγελος!

Η μορφή σου, σαν σε βλέπω..
Θεόρατη σαν κυπαρίσσι!
Το κοιτάς αγέρωχα..
Κι όταν το βλέμμα ανεβαίνει..
Αρχίζεις να νιώθεις τρομακτικά... Σαν είσαι δίπλα του!  Νομίζεις ότι θα σε σκεπάσει..
Ότι θα σε πλακώσει.. Ο ίσκιος του!
Σε κοιτάζει από ψηλά αγέρωχα !
Παγωνιά και τρόμο νιώθεις..
Σαν αντικρίζεις τη σκιά του!
Μόλις σου κρύψει τον ήλιο!
Νιώθεις δροσιά στα χείλη σου!
Σαν σε κοιτά από ψηλά !
Αυτή η αρχοντιά του σε γοητεύει.. !
Σ ακολουθεί απ την αρχή, μέχρι το τέλος της ζωής!
Το επιλέγεις για να σου δώσει, επιβλητική παρουσία!
Στη ζωή και στα πιστεύω, που ακολουθείς!
Το διαλέγεις, γιατί είναι  ξεχωριστό.. Ευθυτενές και σοβαρό!
Τα καστανά του μάτια..
Σου χαρίζουν το πράσινο, της άνοιξης!
Δεν μπορώ να πω ότι δεν είσαι γλυκό, στην παιδική σου ηλικία!
Αυτό που δεν αλλάζω όμως..
Είναι,την γοητεία των χρόνων σου!
Την εμπειρία που χάραξαν..
Όσοι στάθηκαν πλάι σου!
Αυτούς που σ αγκάλιασαν!
Αυτούς που σε πόνεσαν..
Και άφησαν πάνω σου, τα σημάδια τους!
Είσαι η μορφή.. Της δυνατής παρουσίας κι αυτό …

Εσύ Και Όλα... Όσα Έχω..!

Έχω όσα θέλω..
Γιατί υπάρχεις εσύ!
Κι όταν σύννεφα από σκέψεις. .
Τριγυρνούν στο μυαλό μου..!
Αυτό σαν ιδέα,μπορεί.. Να με τρελάνει!
Γιατί, είσαι όλα όσα έχω!
Αυτά που μπορώ να σκεφτώ..
Κι αυτά που με κάνουν να μην μπορώ, να ζω μακριά σου!
Είσαι το άλλο μου μισό!
Η αναπνοή μου και..
Το χάδι που μου χαμογελά γλυκά..!
Μια αγκαλιά μες τον πόνο της ψυχής μου..!
Η φωνή σου..οδηγός μου!
Σαν χάρτης που με..
Ταξιδεύει στο άπειρο..!
Μα όπου κι αν πάω.. σε αναζητώ!
Χωρίς αρχή και τέλος..!
Η σκιά της απουσίας σου.. !
Τότε είναι που η καρδιά μου.. γίνεται κομμάτια!
Σαν γυαλί, που το πέταξαν με μίσος!
Μα εγώ σ αγαπώ.., μ ακούς;
Αυτή η φράση..
Μου στοιχειώνει,τα πάντα!
Βγάζω φτερά και θέλω να πετάξω..!
Αγάπη μου, να ρθω κοντά σου!
Γιατί παίρνω το φως,
Μέσα απ τα μάτια σου..!
Είναι αυτό, που θέλω να έχω!
Στο διψασμένο δάσος,..
Που αλήθειες κατοικούν!
Με τον βασανισμένο μου κορμό.. Να στέκει εκεί, και..
Να σε περιμένει!
Κοιτώντας σε γλυκά στα μάτια..
Με λάγνο βλέμμα, σου αφήνω υποσχέσεις!
Που όταν τις σκέφτομαι, ανατριχιάζω..!
Συγκίν…

Μπλουζ Με Τα Μάτια Σου!

Κλείσε σφιχτά τα μάτια σου..
Κι έλα να σε μαγέψω..!
Σαν δύο ασήμαντα, κορμιά ..!
Με μια δικιά σου αγκαλιά..
Φιλιά πολλά, να σου χαρίσω!
Να μου δωρίσεις συντροφιά, Πάθος, με ζωηρά φιλιά και όρεξη γι άλλα πολλά..
Να με χορεύεις σαν γελάς!
Να νιώθω πως αυτό το μπλουζ..  Είναι, για μας τους δύο!
Θέλω να με λαχταράς ..
Ν αφήνεσαι αγνά στη μουσική..!  Κι όταν στα μάτια με κοιτάς..
Θα σου μιλώ ψιθυριστά..
Και τέλος δεν θα έρχεται!
Πάλι η αυγή θ αρχίζει!
Θα ταλανίζομαι γλυκά..
Να σε ακούω ρυθμικά!
Το βλέμμα απ τη μαγεία σου..
Θα χάνονται στη μουσική..
Και κλείνοντας ερμητικά τα μάτια μου..
Πούπουλα.. Θα σε χαϊδεύουν..
Δύο μάτια,  αποκορύφωση!
Κι εγώ εδώ.. Να επιμένω!
Γιατί εσύ με κάνεις, να πετώ..!
Σ αυτόν τον πρώτο, μας χορό..!
Που με κρατάς και σε κρατώ..
Σαν ζωγραφιά με κίνηση!
Τα μάτια σαν ανοίγω..
Κάθε φορά θα εύχομαι ..
Για παρτενέρ σ αυτό το μπλουζ..  Να έχω μόνο εσένα!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα
http://readmymotto.blogspot.gr/

Κρήτη.. Ταξίδι Στο Όνειρο Του Παραδείσου!

Το πάτωμα υγρό..
Το έβαψαν τραγούδια ...!
Που το ταξίδι, είχαν σκοπό!
Μ άνδρες, γυναίκες και παιδιά!
Που λάτρεψαν το όνειρο..
Γιατί, αγάπησαν πολύ .!
Κι ήθελαν, να στο δείξουν!
Κάποιοι από αυτούς..
Ίσως να πόνεσαν!
Κι αγκάλιασαν μια λύρα!
Χόρεψαν την Παράδοση..!
Σε κέρασαν ρακί..
Κι άκουσες μαντινάδες!
Χόρεψες ήχους με ψυχή..
Άκουσες.. της Κρήτης,
Τα τραγούδια!
Πολλοί μεγάλοι ποιητές..
Εμπνεύστηκαν, .. Με σένα!
Αξέχαστοι στοχαστικοί..
Ήταν αυτοί, πάρα πολλοί!
Μεγάλοι και Αθάνατοι !
Σημαντικοί και άσημοι..!
Ποτέ τους, δεν σε ξέχασαν..
Και συνεχώς μιλάνε!
Οι πρόγονοι σου, σ αγαπούν!
Και συνεχώς, θα σε τιμούν!
Θα τραγουδούν τη φήμη σου..
Απ άκρη,.. σ άκρη!
Γιατί σαι μόνο μια!
Στον κόσμο, άλλη καμιά!
Πανέμορφη σε ομορφιά!
Ευλογημένη σε καρπούς.! Αγαπημένη σε καρδιά!  Κι όσοι λίγο σε έζησαν.. Σε λάτρεψαν ,σε δόξασαν!
Ταξίδεψαν  στο όνειρο..  Αυτό του Παραδείσου! Κι η ξεγνοιασιά τους έμεινε..
Για σε γλυκιά μου Κρήτη!
Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα
http://readmymotto.blogspot.gr/
Υ.Γ.  Πένα με πολύ αγάπη, γι αυτό
Το όμορφο νησί!!…