Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ρόδο Μονάκριβο!

Σ αγαπώ ..τριαντάφυλλο μου..!
Ρόδα την άνοιξη και φύλλα του χειμώνα..!
Σε ντύνουν και σου πλέκουν ,
Παλτό για να κρυώσεις!
Και συ από την καλοσύνη σου..!
Το χάρισες σε μένα..!
Για να θυμάμαι μάτια μου..!
Το ποιος θα μ αγαπάει!!
Πολλές προσωπικότητες ,ήταν στην αγκαλιά σου!
Σε μύριζαν ,θαμπώθηκαν ..!
Από την τόση λάμψη!
Εγώ θέλησα να ρθω ,πιο κοντά!
Γιατί σε αγαπάω..!
Ήρθα να δω αν θες νερό...!
Αν θέλεις κάτι, να σου βρω..!
Κι αν μ αγαπάς όπως εγώ!
Να μείνω εδώ για πάντα..!
Για να κοιτώ τα μάτια σου!
Και να κρατώ τα χέρια σου!
Γιατί, σ αυτήν την έρημη ζωή..!
Όλοι ζητούν να πάρουν !
Μα εγώ δεν ζήτησα πολλά !
Δεν θέλω δόξα και λεφτά ..!
Αυτό που θέλω και λαχτάρησα !
Είναι το νοιάξιμο σου!
Να φύγω λίγο απ το κενό!
Αυτό, που μου χαρίζουν..
Κύκλους θα κάνει, η Ζωή!
Πολλοί θα σ ανταλλάξουν..!
Άλλοι, θα σε πετάξουν!
Θα βλέπεις πως δεν τους συμφέρει...!
Θα λένε δεν προσφέρεις!
Η ειλικρίνεια σου,θα ενοχλεί!
Αυτούς που δεν σε ξέρουν!
Κι αν σε λιθοβολήσουν με λόγια ,υποσχέσεις..!
Εσύ μην ξεκινάς...!Μην αγχωθείς..
Γιατί οι κενοί συναισθημάτων ..άνθρωποι !
Αξίζουν όσα παίρνουν!!
Αν πάλι θεωρήσουν, πως εύκολα σε έχουν !
Εσύ ξέρεις τι είναι αυτό που θες..!
Και θα τ ακολουθήσεις!
Κι αν πάλι δεν σε κάλυπταν ή δεν σε καταλάβουν!
Ζήσε ,σαν έρημη ψυχή!
Αυτή που ζει για πάντα..!
Σαν ένα Ρόδο ορφανό!
Περήφανα θα στέκεσαι, μ ένα ρητό να ακολουθεί...!
Εσένα που τ αξίζεις..!
Καλύτερα ζήσε μονάχο σου!
Ρόδο Μου Μονάκριβο..!!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα
http://readmymotto.blogspot.gr/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Γλυκά μου μάτια,αμυγδαλωτά
Που με θωρούν με λάγνο βλέμμα
Κρυμμένα πίσω από σκιές του παρελθόντος με προσωπείο Στραμμένο σε λάθος ανθρώπους και ματωμένα Όνειρα που έχτισαν ουλές αντί για κάστρα σε βάθος χρόνου.  Κι όταν με κοίταξες κατάματα,μ αυτό σου το βλέμμα. Ένιωσα βάρκα που κατρακύλησε σε καταρράχτες συναισθημάτων.
Απ την ορμή ,ανατρίχιασα παντού γιατί..
Είσαι γεμάτη πάθος στην ποίηση.
Και με μια φλόγα από θάρρος,αποκαλύπτεις σιγά σιγά τις κρυφές σου πτυχές.
Μια ηλιαχτίδα σου κι εγώ βουβός παρατηρώ..
Την κάθε σου στιγμή, αδύναμη και δυνατή.
Με μια ευαισθησία στη γραφή ,και μια συνήθεια στον ήχο του σαξόφωνου..
Με εναλλαγή στο λίκνισμα της νότας
Σαν σύνοδος μου να παίζεις πιάνο,με τη μορφή σου πλάι, στη δική μου!
Κι ένα γλυκό, τσικ του τσικ
Θα με παρασύρει να χαζεύω το κορμί σου, χαϊδεύοντας σε ,με ρυθμό ερωτικού μπλουζ
Κι όταν έρθεις πιο κοντά,θα κάνω μια σβούρα γύρω απ το κορμί σου, Για να γευτώ τη μυρωδιά απ την ανάσα σου.
Τα κατακόκκινα και ζουμερά χυμώδη χείλη σου.
Με άρωμα αγ…
Στη ζωή σου,ξαφνικά Ξεπροβάλει κεραυνός! Με, άρωμα γυναίκας Και ελκύει σαν μαγνήτης! Θα κοιτάζεις,τα προσόντα Σκέφτεσαι,αν έχει γνώσεις! Ρόλους έχει παρτιτούρα.. Μιλάει σαν εικόνα. Μα ειν ένα μικρό παιδί! Έχει δόση, από χιούμορ Μ έρωτα θα σε τυφλώσει Απ τον καθρέφτη των ματιών της Και μ αγνή ψυχή για χάρη Τα παιδιά σου,θ αγαπάει Θα ναι ,στοργική! Θα νιώσεις, πως είναι διαφορετική! Γιατί γεννήθηκε φτωχιά. Με νου στη γνώση! Σπαθί ,έχει σε εμπειρίες Μα καβαλά περήφανα άλογο Φορά στολή νοικοκυράς ,σαν δούλα και κυρά! Λατρεύει τη μαγειρική ,με ηρεμία και τάξη! Αγαπά σαν δούλα ,μ αγνά αισθήματα Κυρά ,στου Κύρη της,το φτωχικό καράβι Ρομαντική ,με πλώρη καθοριστική! Πανί για αξιοθέατα Άνεμος ,η ψυχική της δύναμη Και ζει με τίτλους,που δεν τέλειωσαν ποτέ! Γιατί, κατάματα αν δεις, μπορεί να ναι κοντά σου Μα έκλεισες τα μάτια, γιατί η διαδρομή σε τρόμαξε! Σαν είδες πυξίδα ,άγνωστη βάρκα! Γιατί με την ψυχή ,δεν αγαπούν πολλοί! Γι αυτό ,είναι λίγοι και καλοί. Αυτοί που ξεχωρίζουν! Ήμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι! Με μια πηγή αγάπης Πο…

Αναζητάς ...

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

Ενα άγγιγμα απ το δικό μου δάκρυ... 
Προσπαθείς να γίνεις... Αρωγός του δικού μου ονείρου... 
Λες και μπορείς.. 
Με την παλάμη σου... 
Να νιώσεις τον παλμό...
Να νιώσεις την ένταση μου....!!
Να αισθανθείς μια γεύση...
Απ τα γλυκόπικρα χάδια μου...
Και τα καυτά... Φιλιά μου!!
Είσαι πολύ ρομαντικός...