Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Μοναξιά Και Ο Γιατρός!

Κάποτε με έκοψες..
Κι αυτή η πληγή  ,είναι ακόμη ανοιχτή!
Συνεχώς μου θυμίζει..
Ότι δεν πρέπει, να θυμάμαι!
Σαν γυαλί με πέταξες,κι από τη δύναμη.. 
Τα θραύσματα, χίλια κομμάτια!
Ήσουν ότι χειρότερο, έχω νιώσει..!
Είχες πάντα τα νεύρα σου..
Και μια συνεχή δικαιολογία, στα πάντα!
Δεν υπήρχε τίποτα ,που να σ αρέσει...
Μου έλεγες, ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ και ..
Προσπαθούσες να μ αλλάξεις!
Μια εποχή κατάφερες, να γίνω κάτι άλλο...
Ένα μικρό  σκουπίδι,..
Που στον κάδο των αχρήστων, είναι άφαντο!
Και συ περήφανα να καβαλάς, το άλογο σου!
Ώρες να κλαίω, στην απόλυτη δυστυχία μου..!
Και συ να με κοροϊδεύεις!
Κι ο θυμός να ξεπερνά..
Κάθε καλή στιγμή και αγνή μου φλέβα!
Ξυπνούσα το πρωί, με βλέμμα σκοτεινό..!
Και τα βράδια μου είχαν μόνο μαύρο!
Μια ζωή στο γκρι και στο μαύρο!
Μα εγώ ήμουν εκεί..
Χωρίς να υπολογίζω..
Δίχως αντίσταση, έχοντας άγνοια.. 
Για την αξία και τον σεβασμό του εαυτού μου!
Εγώ κάποτε σ αγάπησα...
Εσύ ποτέ σου όμως ,δεν μ ένιωσες..
Μόνο.. το αλύγιστο εγώ σου!
Ένα λευκό χαρτί ξεκίνησες...
Στην μετέπειτα πορεία ,είχες μετεξέλιξη το γκρι..!
Με σκέψεις άρνησης..δίχως συναίσθημα στο χρώμα..
Όντας θεατής στην, απόλυτη απραξία μου!
Σε στιγμές που αφηνόταν ,ο νους μου! 
Εικόνες μ εσένα δεν ήθελα να θυμηθώ!
Ούτε καλό, ούτε κακό..
Κι όταν από καιρό ,κατάλαβα το τι είμαι εγώ..
Επέλεξα την μοναξιά ..!
Αυτή και ο χρόνος... ο καλύτερος γιατρός!!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Γλυκά μου μάτια,αμυγδαλωτά
Που με θωρούν με λάγνο βλέμμα
Κρυμμένα πίσω από σκιές του παρελθόντος με προσωπείο Στραμμένο σε λάθος ανθρώπους και ματωμένα Όνειρα που έχτισαν ουλές αντί για κάστρα σε βάθος χρόνου.  Κι όταν με κοίταξες κατάματα,μ αυτό σου το βλέμμα. Ένιωσα βάρκα που κατρακύλησε σε καταρράχτες συναισθημάτων.
Απ την ορμή ,ανατρίχιασα παντού γιατί..
Είσαι γεμάτη πάθος στην ποίηση.
Και με μια φλόγα από θάρρος,αποκαλύπτεις σιγά σιγά τις κρυφές σου πτυχές.
Μια ηλιαχτίδα σου κι εγώ βουβός παρατηρώ..
Την κάθε σου στιγμή, αδύναμη και δυνατή.
Με μια ευαισθησία στη γραφή ,και μια συνήθεια στον ήχο του σαξόφωνου..
Με εναλλαγή στο λίκνισμα της νότας
Σαν σύνοδος μου να παίζεις πιάνο,με τη μορφή σου πλάι, στη δική μου!
Κι ένα γλυκό, τσικ του τσικ
Θα με παρασύρει να χαζεύω το κορμί σου, χαϊδεύοντας σε ,με ρυθμό ερωτικού μπλουζ
Κι όταν έρθεις πιο κοντά,θα κάνω μια σβούρα γύρω απ το κορμί σου, Για να γευτώ τη μυρωδιά απ την ανάσα σου.
Τα κατακόκκινα και ζουμερά χυμώδη χείλη σου.
Με άρωμα αγ…
Στη ζωή σου,ξαφνικά Ξεπροβάλει κεραυνός! Με, άρωμα γυναίκας Και ελκύει σαν μαγνήτης! Θα κοιτάζεις,τα προσόντα Σκέφτεσαι,αν έχει γνώσεις! Ρόλους έχει παρτιτούρα.. Μιλάει σαν εικόνα. Μα ειν ένα μικρό παιδί! Έχει δόση, από χιούμορ Μ έρωτα θα σε τυφλώσει Απ τον καθρέφτη των ματιών της Και μ αγνή ψυχή για χάρη Τα παιδιά σου,θ αγαπάει Θα ναι ,στοργική! Θα νιώσεις, πως είναι διαφορετική! Γιατί γεννήθηκε φτωχιά. Με νου στη γνώση! Σπαθί ,έχει σε εμπειρίες Μα καβαλά περήφανα άλογο Φορά στολή νοικοκυράς ,σαν δούλα και κυρά! Λατρεύει τη μαγειρική ,με ηρεμία και τάξη! Αγαπά σαν δούλα ,μ αγνά αισθήματα Κυρά ,στου Κύρη της,το φτωχικό καράβι Ρομαντική ,με πλώρη καθοριστική! Πανί για αξιοθέατα Άνεμος ,η ψυχική της δύναμη Και ζει με τίτλους,που δεν τέλειωσαν ποτέ! Γιατί, κατάματα αν δεις, μπορεί να ναι κοντά σου Μα έκλεισες τα μάτια, γιατί η διαδρομή σε τρόμαξε! Σαν είδες πυξίδα ,άγνωστη βάρκα! Γιατί με την ψυχή ,δεν αγαπούν πολλοί! Γι αυτό ,είναι λίγοι και καλοί. Αυτοί που ξεχωρίζουν! Ήμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι! Με μια πηγή αγάπης Πο…

Αναζητάς ...

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

Ενα άγγιγμα απ το δικό μου δάκρυ... 
Προσπαθείς να γίνεις... Αρωγός του δικού μου ονείρου... 
Λες και μπορείς.. 
Με την παλάμη σου... 
Να νιώσεις τον παλμό...
Να νιώσεις την ένταση μου....!!
Να αισθανθείς μια γεύση...
Απ τα γλυκόπικρα χάδια μου...
Και τα καυτά... Φιλιά μου!!
Είσαι πολύ ρομαντικός...