Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χάντρες Με Μάτια Καστανά!

Νυχτώνει και κοιτάζω
Επίμονα τον ουρανό.
Και μια  βαθιά συγκίνηση 
Μου δείχνει σκέψεις με χρώμα
Για να σου βάψω,πολύχρωμες χάντρες!
Μα ο χρόνος μου κυλά
Κι εγώ μες την προσπάθεια..
Να βολευτώ στο ξύλινο κρεβάτι
Πλευρά, για να γυρίσω..
Σε καφετί μανδύα,να βρω παρηγοριά
Γιατί δεν θέλησα ποτέ ..
Το καστανό να ξεθωριάζω..
Πήρα ,όλες τις βάσεις των χρωμάτων..
Κι όλες οι μίξεις καστανές..
Το χέρι πάει μόνο!
Κι αυτά τα δύο τα μάτια σου.. 
Με σχήμα σαν το σκίτσο..
Που λάτρεψαν ονειροπόλοι..
Άνθρωποι π αγάπησαν ..
Χρώμα από μενεξέ..
Που μόλις έδυε ο ήλιος ...
Μας δρόσιζε σαν καστανιά..
Που κλέψανε το χρώμα της...
Και συ που το λαχτάρησες ..
Δώρο θεού, στα μάτια σου με ..
Με καστανές τις Χάντρες!
Σαν παρτιτούρα σ έλουσε..
Το φως των αστεριών!
Σαν παίρνει ανάλαφρα.. 
Αέρινη πνοή μες..
Στο Αυγουστιάτικο φεγγάρι!
Που κέρασαν γλυκό ποτό
Και μεθυσμένο πάπλωμα..
Πήραν για μαξιλάρι!
Γιατί όταν αγαπάς πολύ!
Σ έχει πονέσει, η βροχή..
Κι ο θρήνος του καιρού βουβός..
Με  το χαλάζι να χτυπά...
Ένα μικρό παράθυρο..
Με χρώμα καστανό!
Κι ο χτύπος του...να σου μιλά!
Δειλά, μέσα στο χρόνο!
Κι αν μ έμαθαν να αγαπώ!
Και να μαι άνθρωπος, σωστός..
Να εκτιμώ το κάθε τι.. !
Να χάνομαι και να ξυπνώ..
Σε καφετί κρεβάτι..
Και ν έχω αγκαλιά ..
Δύο καστανές μου Χάντρες!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Γλυκά μου μάτια,αμυγδαλωτά
Που με θωρούν με λάγνο βλέμμα
Κρυμμένα πίσω από σκιές του παρελθόντος με προσωπείο Στραμμένο σε λάθος ανθρώπους και ματωμένα Όνειρα που έχτισαν ουλές αντί για κάστρα σε βάθος χρόνου.  Κι όταν με κοίταξες κατάματα,μ αυτό σου το βλέμμα. Ένιωσα βάρκα που κατρακύλησε σε καταρράχτες συναισθημάτων.
Απ την ορμή ,ανατρίχιασα παντού γιατί..
Είσαι γεμάτη πάθος στην ποίηση.
Και με μια φλόγα από θάρρος,αποκαλύπτεις σιγά σιγά τις κρυφές σου πτυχές.
Μια ηλιαχτίδα σου κι εγώ βουβός παρατηρώ..
Την κάθε σου στιγμή, αδύναμη και δυνατή.
Με μια ευαισθησία στη γραφή ,και μια συνήθεια στον ήχο του σαξόφωνου..
Με εναλλαγή στο λίκνισμα της νότας
Σαν σύνοδος μου να παίζεις πιάνο,με τη μορφή σου πλάι, στη δική μου!
Κι ένα γλυκό, τσικ του τσικ
Θα με παρασύρει να χαζεύω το κορμί σου, χαϊδεύοντας σε ,με ρυθμό ερωτικού μπλουζ
Κι όταν έρθεις πιο κοντά,θα κάνω μια σβούρα γύρω απ το κορμί σου, Για να γευτώ τη μυρωδιά απ την ανάσα σου.
Τα κατακόκκινα και ζουμερά χυμώδη χείλη σου.
Με άρωμα αγ…
Στη ζωή σου,ξαφνικά Ξεπροβάλει κεραυνός! Με, άρωμα γυναίκας Και ελκύει σαν μαγνήτης! Θα κοιτάζεις,τα προσόντα Σκέφτεσαι,αν έχει γνώσεις! Ρόλους έχει παρτιτούρα.. Μιλάει σαν εικόνα. Μα ειν ένα μικρό παιδί! Έχει δόση, από χιούμορ Μ έρωτα θα σε τυφλώσει Απ τον καθρέφτη των ματιών της Και μ αγνή ψυχή για χάρη Τα παιδιά σου,θ αγαπάει Θα ναι ,στοργική! Θα νιώσεις, πως είναι διαφορετική! Γιατί γεννήθηκε φτωχιά. Με νου στη γνώση! Σπαθί ,έχει σε εμπειρίες Μα καβαλά περήφανα άλογο Φορά στολή νοικοκυράς ,σαν δούλα και κυρά! Λατρεύει τη μαγειρική ,με ηρεμία και τάξη! Αγαπά σαν δούλα ,μ αγνά αισθήματα Κυρά ,στου Κύρη της,το φτωχικό καράβι Ρομαντική ,με πλώρη καθοριστική! Πανί για αξιοθέατα Άνεμος ,η ψυχική της δύναμη Και ζει με τίτλους,που δεν τέλειωσαν ποτέ! Γιατί, κατάματα αν δεις, μπορεί να ναι κοντά σου Μα έκλεισες τα μάτια, γιατί η διαδρομή σε τρόμαξε! Σαν είδες πυξίδα ,άγνωστη βάρκα! Γιατί με την ψυχή ,δεν αγαπούν πολλοί! Γι αυτό ,είναι λίγοι και καλοί. Αυτοί που ξεχωρίζουν! Ήμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι! Με μια πηγή αγάπης Πο…

Μάνα Μου, Καλή Μου Μάνα !

Μάνα μου.. Γλυκιά μου Μάνα!
Εσύ,..που πόνο ένιωσες!
Παντού και πάντα θα υπάρχεις ..!
Φύλακας άγγελος ο νους..
Στα πρωινά, στα βραδινά άσχημα κατατόπια!
Για να ξορκίζεις το κακό..
Αυτό που είναι θολό, στο προσκεφάλι μου!
Σαν χτύπησα με φόρα, το δρόμο της ζωής σου .!
Τότε σαν άνοιξα δειλά, τα Αγαλινά μου μάτια!
Εσύ με πήρες αγκαλιά!
Κι αγνότητα με έλουσες!
Και την τεράστια αγκαλιά..
Δώρο αγάπης είχες !
Κι αν χρόνια, πέρασαν πολλά ..!
Εσύ με σκέψη , θα σαι εκεί ..!
Να στέκεσαι αντικριστά..!
Εικόνες μαγικά κοιτάς..
Μ όλα τα αγγελούδια !
Εσύ που Μάνα μου Καλή..!
Έκλαψες ..και Γέλασες..!
Στάθηκες, σε κύμα βράχος!
Διέγραψες ανόητους..
Πέταξες τις αρρώστιες!
Και μεγαλοψυχία έβαλες, φτερά για παρωπίδες !
Ξέρω, πως πέρασες πολλά..!
Μα τώρα που μεγάλωσα
Και είσαι μακριά..
Για όσα δεν εμπόρεσες και όσα τα μπορούσες..!
Εγώ πάντα θα σ αγαπώ!
Ξέρεις σ ευγνωμονώ!
Παράδειγμα μου μια ζωή..
Και στύλος, για να με κρατεί!
Σε μίσος και σε πόνο!
Γλυκιά μου Μάνα και καλή!
Σ ευχαριστεί πολύ ..!
Το δόλιο σου παιδάκι!!
Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα…