Αναρτήσεις

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Aν κάποιος σου πει,ότι είσαι χρυσός ανεκτίμητος τι θα πεις;

Εικόνα
O χρυσός και οι αντίκες ,ανεβάζουν τις αξίες..!
Πάντα... δείχνουν την ουσία και περίσσια σημασία!
Την αξία τους μαθαίνεις ...,
Όταν στον χρόνο επιμένεις ...!!
Γιατί ο χρυσός είναι γιατρός ,
Ένας πολύ καλός σαν δάσκαλος
Για πολλούς,είναι ανεκτίμητος
Και για άλλους ο κίνδυνος
Όσο κι αν προσπαθήσει κάποιος ,να τον αλλοιώσει
Αυτός έχει βήμα το χρόνο
Σαν μάθεις ποια είναι η πραγματική του αξία
Κανείς δεν θα σου την στερήσει.
Γιατί στην άγνοια της αξίας
Δεν ξέρεις ποια είναι η ουσία
Οπότε αν σε ξενίζει ,να μείνεις μακριά !


Πένα και Γραφή
Γεωργία Κατσιώρα

Το Κατάρτι Της Οδοντογλυφίδας..!

Εικόνα
Σαν παιδί μικρό,αγαπώ το γλυκό
Με τη γεύση του,ταξιδεύω σε μαγεμένο ουρανό
Με ξύλινη κουτάλα,κουπί κάνω
Σαν γαλάζια βάρκα,πλέω
Και συναντώ ούριο Άνεμο,στην κλασσική σχεδία
Σαν φοράω μπλε χρώμα,στο μικρό καραβάκι
Ξένο επιβάτη δεν βάζω,στα λευκά όνειρα
Που κατάρτια πέταξε,η βροχή
Όταν λύγισα από αδύναμη,σκέψη
Η στεριά τότε,τράβηξε τη θάλασσα
Μου τράβηξαν το χαλί,απ τα πόδια
Κι αποχαιρέτησα τα πλήθη,τυφλά
Ζήτησα ξανά παιδιά,χάδι και αγκαλιά
Μέσα απ την ανεμελιά,συναίσθημα
Τότε που έμαθα,αγάπησα τ απλά και τα γλυκά
Σαν κράτησα φίλους καλούς,πολύ σφιχτά
Με τη ζέστη στο χαμόγελο,έδιωξα
Τη μοναξιά που δίνει,όσα θέλει
Σ ένα απλό παιδί μ αγάπη ανιδιοτελή
Καθώς πέφτει βροχή,μαθαίνει
Δίνει τρυφερά φιλιά,μια αγκαλιά
Κοιτάζει τα λευκά πουλιά,που ταξιδεύουν μακριά
Σαν κλείνει δυνατά τα μάτια,αγαπά κλασσικά
Σε αληθινά,χαρούμενα χορεύει
Και σε πραγματικά,σφιχτά κρατάει το τιμόνι
Κι ας σου θυμίζει,πως θυμώνει
Κάνει πως πετάει άγκυρα,πιάνει στεριά
Με ευαισθησία,απ το κλασσικό τραγούδι
Αγκαλιάζει το πι…

Στον Έρωτα Του Ζωδιακού..Με Το Κεντρί Στο Σκορπιό..!

Εικόνα
Έρωτας κεντρί
Σκαλοπάτι,η θάλασσα
Που κρατώ,αγκαλιά
Με πάθος,ανεβαίνω
Τον κόκκινο,ανθό
Στην κορυφή που
Κλαίει το βουνό
Με εικόνες,από βροχή
Έχτισα τεράστια,φλόγα
Με κλειστά,τα μάτια
Και πρησμένα βλέφαρα
Σαν έκανα προσπάθεια
Να αποφύγω,το σκορπιό
Πριν,απ το τσίμπημα
Του Χειμώνα,μες το κρύο
Την άκουσα,να μ αποχαιρετά
Και στα ψηλά,βουνά
Έτρεξε γρήγορα,η καρδιά
Στην παγωμένη,φωτογραφία
Που κράταγα,αγκαλιά με
Χάδι γλυκό,από γυναίκα
Σαν θύμιζε,οικογένεια
Φιλί πολύχρωμο,από συναίσθημα
Κάτω απ,την κατοικία
Στην χίμαιρα
Του μυαλού,με δύναμη
Ξάπλωσες,στο πατάκι
Της υποδοχής,σαν γκρέμισες
Την αποδοχή,στον εγωισμό
Πλάθει,η καθημερινότητα
Μουσική,στη μοναξιά
Με υπόκρουση,το ψεύτικο
Σαν άλλαξες συνήθεια και
Πήρες γεύση,από αλήθεια
Στον έρωτα,για ζωή
Κάτω απ τα ματόκλαδα
Μέσα από,τα βάσανα
Συμπάθησες,το πρόσωπο
Που χαμογέλασε,γλυκά
Σου γέμισε κουράγιο
Τη συνηθισμένη μέρα
Με την χαρούμενη
Αληθινή φωνή
Αυτήν που κόντρα,έχει
Την εποχή,για ικανοποίηση
Του δήθεν αγαπώ
Σαν νοιάστηκε,να πει
Καλημέρα στο πρ…

Δυο Κορυφές...Με Μαγικό Βλέμμα!

Εικόνα
Στη μέση του πουθενά,εκεί στα ψηλά
Κάθισα γονατιστή,στη Γη
Που τριγυρνούν,εδώ κι εκεί,οι Άγγελοι
Και κοντοστέκονται στο βλέμμα
Από το μαγικό τοπίο,του μαγεμένου νου
Εκεί που έπλασε ο θεός,τη λήθη του χρόνου
Και στον ύπνο,γέννησε την κορυφή
Φορώντας της μαύρο μανδύα,για χιτώνα
Έγειρε τρυφερά να μου ζεστάνει,τη σκέψη
Σαν χρωμάτησε,την πιο δύσκολη ανάβαση
Με την ανάσα,να δείχνει αγάπη στην κούραση
Σαν τη δύναμη που έλουζε,με φως
Τη συννεφιά,των θνητών ονείρων
Λίγο μετά το μεσημέρι,στο γεύμα του Φθινόπωρου
Εκεί άνοιξε πόρτα η όρεξη,για περιπέτεια
Μέσα στο μονοπάτι τη λάμψης,δεν ξεδίψασα στην ψεύτικη χαρά
Με δύο κορυφές,να με κοιτούν από ψηλά
Γιατί έχουν κάτι,από τη δύναμή που κάποιες φορές είναι ορατή
Και κάποιες άλλες σε κοιτά αόρατη,γιατί είναι εκείνη
Που μπορεί,ν απλώσει το χέρι,στα πάντα
Κι εγώ μένω να κοιτώ,στο άπειρο
Με το ξίφος,να κοιτά στην ματαιότητα και
Να νιώθω έρμαιο παιδί,μπαίνοντας στο παιχνίδι
Με βουκολική την πλάση,στο γύρισμα ένιωσα ένδοξη με πλάνη
Ζώντας τη γεύση,από το …

Ο Ύπνος Από Τα Δάκρυα Των Μαργαριταριών!

Εικόνα
Άνοιξα τα βλέφαρα,στο Μυστικό ύπνο
Με τη θέληση,να με σκουντά για να ξυπνήσω
Απ την οργή,των Μαργαριταριών
Λουσμένη μες τα πλουμιστά,σκεπάσματα
Και τα λευκά μου ρούχα,που άνεμος παρέσυρε
Στο σκοτάδι,τη στιγμή που τα μάτια μου,φώτισε
Μια αόρατη δύναμη στο κενό κορμί,σημάδι
Άφησε η ηλιαχτίδα στο φως
Σαν έσπασε το τζάμι
Στο ξεσκέπασμα,της ψυχής,με την αγκαλιά
Να αποζητά το μητρικό,της χάδι
Σαν φάνηκε το μονοπάτι απ το πέρασμα
Της γύμνιας,εκεί που στάθηκε βουβό
Κάτω από τη χαμηλή,τη φλόγα
Σαν έντυσε η σκοτεινή πλευρά,της λυχνίας
Με τον έρωτα απατηλά,να σου σιγοτραγουδά
Τους κώδικες,που αποκρυπτογράφησα
Πίσω απ το βλέμμα,των Μαργαριταριών
Εκεί που στο γκρεμνό,της ντροπής
Σήκωσε άνεμο,από το ρίγος και σιωπή
Που σκέπασε,το σεμνό σεντόνι
Μόλις έπεσε το φως,πάνω στα βλέφαρα
Ρίχνω δάκρυα χαράς,στο δικό σου μαξιλάρι
Εκεί στο δρόμο,που γεννήθηκε η πλάση
Κάτω απ τα ουράνια,Μεσόγεια
Στη ζέστη από τα χρώματα,του ήλιου
Με τη φλόγα,να σπαρταράει στην έρημο
Γιατί το πάθος έμαθε,να σου καίει το κορμί
Σα…

Το Κόκκινο Χάδι ...Στο Πράσινο Άγγιγμα..!

Εικόνα
Χάραξε φως,με φόντο τον ορίζοντα
Στο σχήμα,των ματιών σου
Εκεί που έστειλα,μια ηλιαχτίδα
Με το τοπίο,να αντανακλά
Πάνω από τα γλυκά σου,βλέφαρα
Μέσα στον ήλιο,τους έδωσα,σχήμα
Από κόκκινη παπαρούνα
Που ξεπρόβαλε,με την ψυχή σου
Στο χαμόγελο,με το κόκκινο Χάδι
Εκεί που θα έπεσε το βλέμμα,των Χειλιών σου
Μετά απ το βαρύ,Χειμώνα
Γιατί είμαι εδώ,να σου αλλάξω,το σκοτάδι
Με μια γλυκιά Άνοιξη,στο πράσινο χρώμα
Με το βουβό ήλιο,για Παραμύθι
Σου πλάθω φως,με τις εικόνες
Καβάλα στα άλογα που τρέχουν,σε φωτεινά λιβάδια
Με τον ήχο της μέρας,να προχωρά με βήματα
Στα σύννεφα,που παίρνουν σχήμα
Με τα λευκά πρόβατα,της αγνότητας
Να γίνονται ζευγάρια,το ένα δίπλα στο άλλο
Εκεί τα ντύνει με φως,ο ουρανός
Τη στιγμή,που ερωτεύτησαι
Το λουλούδι,μέσα απ τη μέρα
Σαν σου χάρισαν,την ψυχή
Και μια γαλήνη,απ το φως
Μέσα από χιλιάδες χρώματα
Θα ρίξω κόκκινο,στη μέρα
Και θα πετάξεις σαν πουλί,τη μοναξιά
Μέσα στο ρέμα,της βροχής
Σαν χάδι με απαλές,φυσαλίδες
Θα σου γεμίσω,έρωτα τον κάμπο
Από κατακόκκινα λουλούδια

Αγκάθινος Κύκλος..!

Εικόνα
Σαν παραμύθι,φαντασίας
Ξεπροβάλλει στο φως,της μέρας
Πάνω απ το αγκάθινο,στεφάνι
Στο πέπλο που φορά για σένα,η μοίρα
Όταν άπλωσες, πανωφόρι στη βέρα
Δεξιά το τράβηξες,να σε σκεπάσει
Κάποτε,σαν ήσουν αμάθητο,μικρό παιδί
Εκεί που ξάπλωσες με χαμόγελο,στη ρίζα
Κι έμαθες να καταμετράς τον ήλιο
Όταν τα φύλλα σου έπεφταν,το γέρικο χειμώνα
Σε κάποια όμως,έμεινε το χιόνι
Σε αυτά που ήταν,τέρμα δεξιά
Και σ όλα τα αριστερά, κλαριά
Στα μέσα,του βαρύ χειμώνα
Έπλεξα ,τ αγκάθια
Με σχήμα καπνού,για συντροφιά
Μ αυτό το βλέμμα που,παγώνει
Σαν σε κοιτώ δεν κατάματα
Χάνεις το βαθύτερο,νόημα στον κύκλο
Έτσι ψάχνεις κάτι,να σε καθηλώσει
Τη στιγμή,που βρίσκεις έναυσμα σε λέξεις
Που σου θυμίζουν,κάτι απ το παρελθόν
Το χρόνο που βουρκώνει,το βλέμμα
Και τη βροχή,συναισθημάτων
Μέσα απ το νου σου,θα κοιτάς σαν δέντρο
Που στα τεράστια κλαδιά,έριξε σκέψεις
Και με το αίμα σου,για ποτιστήρι
Μέσα απ τις ρίζες,των ματιών σου
Στο βλέμμα σου θα δεις τον κήπο,της αναγέννησης
Στην ροζ ακτίδα,από το φως των λουλουδιών
Μέ…

Η Σιωπή των Αγγέλων..!

Εικόνα
Ακούω στη σιωπή σου,βήματα
Σαν κάποιος,να χτυπά δυνατά
Γιατί ακούω αχνά,στην πόρτα
Κάποιον,να γρατζουνάει μες το σκοτάδι
Να σέρνει,γρήγορα το πόδι
Και σαν μικρό παιδί,να μου γελά
Κάνοντας τη νύχτα, μέρα
Μέσα απ τη ζεστή του,σκέψη
Τη στιγμή που ο χρόνος,πάγωσε το αίμα
Σαν προσπέρασε,το βλέμμα
Ξυστά απ το ξύλινο,ρολόι
Σαν έλιωσες,τον πάγο
Μου πρόσφερες σφηνάκι,από αγίασμα
Με τα φτερά και τα πούπουλα,σαν έρθω
Πάνω,στο μαξιλάρι σου
Θα έχεις το σταυρό,για φυλακτό
Γιατί το βάρος, στην καρδιά
Δεν ειν για μένα,συντροφιά
Σαν αγναντεύω,εκεί στα ψηλά
Με τα λευκά,μεγάλα μου φτερά
Πήρα κι εσένα,συντροφιά
Τη δύναμη μου,να σου δώσω
Κάθε φορά,που κάποιον άγγελο θα βοηθάς
Αυτός θα ρχεται,να με βρίσκει
Στα μέρη τα παλιά
Εκεί που βλέπαμε,αγκαλιά
Την όψη της γαλήνης
Τη στιγμή που σου κράτησα,το χέρι
Κι ένιωθες,αγνή ψυχή
Σαν κάθισες πάνω,στο βράχο
Και μου πες,θέλω να αλλάξω
Πες μου ένα δικό σου,παραμύθι
Εκείνο με τ αέρινα,πουλιά
Που πέταγαν,από ψηλά
Μόλις έγιναν, Άγγελοι
Μ αέρινη ματιά
Και άγγιγμα που,σε …